Breakfast

Net zoals miljoenen Vietnamesen ontbijt ook ik ergens buiten de deur. Terwijl zij achter de soep, noodles of rijst zitten doet mij dit teveel denken aan avondeten en probeer ik iets met brood te vinden. Door de franse invloed cq bezetting in het verleden zijn ze hier in staat om baquettes en pistoletjes te maken die in niets onderdoen voor wat je in Nederland kan krijgen. Er is echter 1 groot verschil. Zou je een Nederlands en Vietnamees pistoletje op de weegschaal leggen, wat je nooit zou doen natuurlijk, dan schat ik dat de Vietnamese variant minder dan de helft weegt dan de Nederlandse pistolet.
Lucht, lucht en lucht zit er in, maar de smaak is vergelijkbaar.

Ook de sandwich shop vindt je hier vollop, maar dan op z'n Vietnamees. In de ongeveer 200m lange straat waar ik zit zijn er ongeveer een stuk of 10 kleine vitrines op straat met Bahn, brood dus. Allemaal verkopen ze hetzelfde. Pistoletje met smeerkaas, makreel in tomatensaus, plakjes 'cheddar' kaas en het meest bekend..... de Bahn Mi Tit, te vertalen als broodje vlees. Wat zit erop...een ondefinieerbare pate als basis, dan een paar plakken kippenvlees, ham en dan als laatste wat komkommer, tomaat, sla, verse koriander en als het tegenzit te veel rode verse peper. Zo rood en zo vers dat je mond in brand staat. In het begin had ik mij aangewend om dit rode vuur er zorgvuldig uit te peuteren, een keer in brand staan was genoeg voor mij, maar nadat ze over waren gegaan naar lichtgroene peper en ik die dus nooit meer terugvond tussen de sla en komkommer, brand nummer twee was het gevolg, probeer ik ze nu duidelijk te maken het er niet meer op te doen. Ik vertrouw het echter totaal niet, dus volg het vullingsproces zorgvuldig en zo gauw ze een greep proberen te doen in de bak met pepers 'spring' ik er tussen, met veel gelach als resultaat.

Wat ik ook niet doe is gebruik maken van die 10 broodstalletjes in de straat. Volgens mij is het onmogelijk om zonder darmschade vlees te eten dat al een tijdje in de zon ligt te bakken, ik begin daar dus niet aan en heb om de hoek van de straat een soort snackbar gevonden, binnen dus, waar het in een koelvitrine ligt. Als trouwe klant beginnen ze al te smeren als ze mij aan zien komen. Dit hele verhaal kost dus 6000VND, omgerekend 31 eurocent. Nu eet ik natuurlijk niet iedere dag een broodje vlees vlak na het opstaan, maar een gebakken ommelet op de nuchtere maag is ook niet alles. Pistoletje met jam of kaas blijft dan over.

Ondertussen zijn ze 1 van de 2 airco's aan het vervangen hier en de temperatuur loopt inmiddels op tot 32 graden. Dat vervangen gebeurde mij wat te vaak dus heb ik opgezocht hoe een airco precies werkt. Ik weet nu dat een airco bestaat uit 6 componenten en kon eindelijk na laten vragen welke van de 6 kapot was dat ze een hele airco moeten vervangen. De fan dus, en op mijn vraag waarom ze dan niet alleen de fan vervangen was het antwoord dat voor dit type airco er geen nieuwe onderdelen meer beschikbaar zijn. Dat verklaart dan ook meteen waarom de tweedehands fan die er 2 maanden geleden in is gegaan nu dus weer kapot is. Voor de zekerheid heb ik wel laten bevestigen dat voor de vervangende airco nog voldoende nieuwe onderdelen beschikbaar zijn. Ik zal vast wel weer wat nodig hebben over een paar maanden. Door de warmte is iedereen naar boven gevlucht, watjes die Vietnamesen, en ik ga weer wat doen.