English teachers

Een wereldwijd fenomeen in niet Engels sprekende landen. Je komt ze dus ook hier overal tegen. Native speaking is het toverwoord, doe je dat, en dan bij voorkeur in het Engels kan je hier lesgeven. Een cursus van een paar weken en de Amerikaanse timmerman is ter plekke een Engelse leraar geworden. De uurtarieven worden onderling uitgewisseld, 'heb jij 10 dollar..ahhh, ik heb 12 dollar'. Je staat bovenaan de leraar ladder als je uitsluitend priveles geeft tegen 20 dollar per uur, en onderaan bij het lesgeven op openbare scholen met totaal ongemotiveerde leerlingen en bestuur. Vol goede moed zie je ze beginnen, een uitdaging, een missie, maar na een paar maanden ploeteren onderaan de ladder begint het gekanker. Ik ken er een paar die, na de leerlingen een opdracht te hebben gegeven, mistroostig een spelletje zitten te doen op hun mobiel, te wachten totdat het uur over is. Afgebrand door irritante leerlingen, onbekwaam bestuur en boze ouders. Dachten ze in het begin het nog te kunnen redden door de meeste raddraaiers de klas uit sturen, bleken ze na 5 minuten door het hoofd van de school weer de klas ingejaagd te zijn. Want stel je voor dat de ouders er achter zouden komen wat hun oogappeltjes uitspookten, ze zouden ter plekke van school gehaald worden met als gevolg weer een paar miljoen Dong minder voor de goedbetaalde schooldirecteur.
Het gaat soms natuurlijk ook gewoon goed, uitermate gemotiveerde leerlingen, first class lesmateriaal, ouders met een goede opleiding, en een professioneel management.

Waarom worden ze ingehuurd? Heel eenvoudig, het onderwijssysteem snapt (nog) niet dat als je een taal wilt leren spreken, je dat dus ook moet oefenen in de klas en niet de leraar een uur moet laten praten zonder ook maar 1 woord van de leerlingen. Schrijven en grammatica kunnen ze allemaal, en goed ook, maar spreken... een ramp. Universiteits studenten zijn in staat om een volle pagina totaal foutloos Engels te schrijven, maar als ze dat dan vervolgens moeten voordragen is het totaal onverstaanbaar. Kan ook niet anders als je 4 jaar lang geen woord hebt kunnen oefenen in de klas.

Ze hebben ook een spraakgebrek. Bij het uitspreken van een woord van b.v. 10 letters, spreken ze er 9, de laatste valt weg. Kom er dan maar achter dat met 'wor' 'word' bedoeld wordt.
En als je het ze vervolgens laat spellen, inclusief de laatste letter, en dan vraagt waarom ze die dan niet uitspreken, kijken ze je schaapachtig aan en zeggen vervolgens weer rustig 'wor'. Gek 'wor' je d'r van.

Maar... het is aan het veranderen. Een native English teacher als leraar Engels voor de uitspraak doet wonderen. Wel even wennen voor de 'niet native English' Vietnamese leraar. Ik hoorde laatst van een felle discussie
tussen de Vietnamese leraar en de Engelse leraar waarbij de Amerikaan er van beschuldigd werd de studenten een totaal verkeerde uitspraak te leren. Bij hoog en laag beweerde de Vietnamees dat de letters 'th' uitgesproken diende te worden als 'de' en niet als 'the'. Pas na verificatie bij een aantal andere leraren kwam de arme man er achter dat het best eens zou kunnen dat zijn jarenlange studie voor Engelse leraar wel eens niet het gewenste resultaat zou hebben kunnen gehad.