Hygiene

Een moeizaam onderwerp en om het wat euphemistisch uit leggen, het heeft hier een wat andere betekenis dan in ons o zo proper Nederland. Voor de niet geoefende wereldreiziger zou ik hier zo maar een horrorverhaal kunnen gaan opschrijven, maar om dit nu als eerzaam verkoper van reizen naar Vietnam in een openbare blog te zetten, gaat mij een beetje te ver. Trouwens in andere landen is het nog veel erger. Bij deze heb ik het denk ik voldoende gerelativeerd, dus kan nu de waarheid op tafel.

Het is een land van uitersten, 5 ster resorts/hotels waar op het punt van hygiene niets op valt aan te merken, tot aan de goedkope guesthouses van 3 dollar per nacht waar de ratten en kakkerlakken over de vloer schuifelen, op zoek naar wat eetbaars, tenen mischien?.

Na wat doorvragen als ik weer iets smerigs tegenkwam blijkt dat de gemiddelde Vietnamees bacterien niet relateert aan vies. Als iets op het eerste gezicht er redelijk schoon uitziet en als je dan vervolgens ziet dat het wordt onderhouden met een natte lap waar de honden geen brood van lusten, weet je dus dat de hele onzichtbare wereld van bacterien volledig aan ze voorbij gaat. Tot nu toe heb ik dan ook nog geen fles chloor kunnen ontdekken in de supermarkt, en dat komt vast niet omdat ze weten dat het erg schadelijk is voor het milieu. Ik denk dan ook dat de Nederlandse uitdrukking..'je kan hier van de vloer eten' , hier onvertaalbaar is.

Met het eten moet je gewoon je gezond verstand gebruiken. Je weet dat ze op straat geen koelkasten hebben staan, dus alles wat daar ligt te broeien is niet te eten. En als je ziet dat de lokale karbonade verkoper om 5 uur s'ochtends zijn tafeltje buiten zet, en om 10 uur weer weghaalt, betekent dat dat je daar dus je karbonade niet moet halen. Trouwens op de markt zitten ze tot 4 uur s'middags met deze karbonade, dus daar moet je al helemaal niet wezen.

Zo halverwege de middag zie je de soeptafels weer uitgezet worden. De procedure is het steeds hetzelfde. Eerst wordt er wat houtskool aangestoken, een 20 liter pan er op, water erin en een aantal zakken met groen, wat vlees of vis, noedels en sudderen maar. Pho heet dat, te vertalen als maaltijd soep en vaak samen met een kom rijst als lunch of diner gebruikt. Ook soms als ontbijt maar dan is het hoogstwaarschijnlijk het restant van de avond ervoor. Kost ongeveer 75 cent en kan best lekker zijn, maar voor mij dan wel uit een normaal restaurant.

Een gevleugelde uitdrukking die van een van onze gidsen altijd aan het begin van een tour tegen onze klanten verteld is.. Vietnamesen kunnen van de straat eten want die hebben een gepantserde maag van beton en de Europeanen niet, dus begin er niet aan.

Het nationale koelmiddel zijn hier de ijsblokje, die gaan dus overal in, in de koffie, het bier, de wijn, de frisdrank, alles wordt gevuld met grote brokken ijs. Er zijn dan ook kleine winkels die naast wat voedingswaren ook ijsblokje verkopen. S'ochtends vroeg wordt het aangevoerd in brokken van 1m bij ongeveer 40 cm. en met een soort scherpe hark op een korte steel wordt dit dan voor de koper in kleinere stukken gehakt en in een plastic boodschappentas gedaan. Vanzelfsprekend maalt niemand erom dat het de hele dag wordt afgedekt door zo'n ondefinieerbare lap van de eerder genoemde hond. Wat ik trouwens nog niet heb ontdekt of het gewoon bevroren kraanwater is met garantie op diaree of misschien toch gezuiverd water. Toen ik dit op een terrasje eens vroeg aan zo'n grootverbruiker van ijsblokjes in zijn bier, was het antwoord... ik hoop gezuiverd. Hij zag er de de volgende dag niet groen uit, dus ik denk dat zijn hoop is uitgekomen.